NUMMER VOOR NUMMER – KENSINGTON EP

KENSINGTON OVER DE BRITSE KANT, HESSEL, KOORZANG, ‘RADAR LOVE’ EN EEN GEK MET EEN MISSIE

http://www.musicfrom.nl/magazine/interviews/26039/kensington-over-de-britse-kant-hessel-koorzang-radar.html#.T9nuG9tXv9J

kensington ep album cover

Meestal komen ep’s niet in aanmerking voor de rubriek Nummer voor Nummer, maar voor deze van Kensington maakten we graag een uitzondering. Want wat kwam de Utrechtse poprockband met een overtuigende debuut-ep op de proppen, zo noteerde onze enthousiaste recensent. Vandaar de uitnodiging en Casper Starreveld, verantwoordelijk voor zang en teksten, ging daar gretig op in. Hij begint met een uitleg over “de ep als geheel”.

We hebben de hele ep samen met Jelle IJsbrandy, een vriend van mij, opgenomen in Second Moon studio’s op Terschelling. Eigenaar van deze fantastische ruimte is Hessel, “de Bruce Springsteen van de Wadden”, bekend van het aangrenzende café De Groene Weide waar hij nog bijna iedere avond zijn én andere hits ten gehore brengt. Een enorm toffe vent met een grote bek en een klein hartje, die ik via-via heb leren kennen. We kunnen hem niet genoeg bedanken voor de kans die hij ons heeft geschonken, want we hebben zijn studio kosteloos mogen gebruiken. Gelegen vlak aan de duinen is het een oase van rust.

Voor de techneuten: de studio was naast een prachtig gestemde Tama drumkit uitgerust met vette gear en microfoons van onder andere Digidesign ProTools, Tubetec, Manley, Neumann, AKG en Focusrite; helemaal niet verkeerd. De plaat is (prachtig, vinden wij) gemixt en gemastered door Martijn Groeneveld in zijn Mailmen Studio’s Utrecht, die naast The Spirit That Guides Us, Mathilde Santing, The Hot Stewards en vele anderen ook onze eerste single heeft gemastered. Een fijne en professionele dude om mee te werken! Dit is trouwens ons debuut in deze bezetting en stiekem zijn we er best wel trots op… Ok tot zover de intro van Casper, tijd voor de nummers:

Man | Mission | Mayhem
De ep-opener en ons favoriete nummer van de plaat. We wisten tijdens het opnemen meteen dat dit de openingstrack zou worden. Het nummer is ontstaan vanuit de hook (“I’ve got a passion for destruction baby..”) waarmee het nummer begint. Van de vijf nummers op de plaat is dit nummer het meest recent geschreven. ‘M|M|M’ heeft min of meer een stijlverbreding binnen de band teweeg gebracht, aangezien ons eerdere werk een stuk minder “Brits” klinkt. Centraal staat een persoon die paranoïde, zelfdestructief en schizofreen maar toch ook strijdbaar is. Een gek met een missie.

The Lost Art (Of Joining Counterparts)
Dit nummer is een oproep aan iedereen die voelt dat er meer in het leven zit dan dat ze eruit halen. Heb lef, probeer ruimdenkend te zijn en doe wat je écht wilt! Dit klinkt natuurlijk erg TSJAKKA!-achtig, maar we menen het wel. Eloi zingt de leadpartijen op deze track, ik richt me meer op het gitaarwerk. Dit zeg ik om duidelijk te maken dat we een band zijn met twee leadzangers. We kijken meestal welke partij het best bij welke stem past en zo vullen we de nummers in.

Eloi heeft de wat soulvollere, warme stem en ik zorg meer voor de power en de hogere partijen. Dat hoor je bijvoorbeeld terug in de bridge van dit nummer als we samen “you’re taking back what’s yours to have…” zingen. De groove van deze bridge vinden we trouwens heerlijk om te spelen, het is onze ‘Radar Love’!

One Way Traffic
De ballad, de chicksong, het schuifelnummer, althans, totdat het refrein de boel overhoop gooit. Toen we dit nummer schreven luisterden we veel naar Saves The Day’s ‘In Reverie’, één van de meest ondergewaardeerde platen ooit. Het nummer behandelt twijfels binnen relaties en het daarbij horende drama. We zijn met John de Mol in onderhandeling over de rechten voor de bijbehorende soapserie. Behoort tot één van de eerste Kensington nummers.

Fire At Will
Dit is het allereerste nummer wat we schreven met Eloi erbij. Als ‘Man | Mission | Mayhem’ de ene, zeg springerige en “Britse” kant van Kensington belichaamt, dan is ‘Fire At Will’ de meer melancholische “Amerikaanse” kant. Het nummer is, in tegenstelling tot wat miljoenen mensen denken, geen oorlogsverklaring aan The Fresh Prince, maar eerder een epos over geheimen binnen een explosieve romance.

Envelope
Onze rock-opera, waar we al onze wapens in de strijd gooien. Vooral de climax is regelrecht stadionmateriaal, met grote drums en dito gitaren. Was het leukst om op te nemen, omdat dit nummer nog niet af was en we ons ter plekke hebben laten inspireren door sounds en het nummer zo hebben afgemaakt. We zijn verliefd op het “old-radio” gitaargeluid in het couplet (begint bij “a rendezvous in the weekend…”); het is een oude Epiphone Rivera gitaar waarbij we een extra microfoon tegen de snaren hebben gezet, en dat via een EQ pedaal met Eloi’s Orange AD30 hebben uitversterkt. Het nummer en dus de ep eindigt met een koor, eigenlijk moet je elke cd afsluiten met een koor. Is een soort ongeschreven wet.