LIVE RECENSIE – SUPPORT RAZORLIGHT

RAZORLIGHT GEEFT GEEN WAAR VOOR GELD
Kensington verrijkt erelijst
by Marin van Campen.

http://3voor12.vpro.nl/lokaal/zuid-holland/nieuws/rotterdam/2009/april/razorlight-geeft-geen-waar-voor-geld.html

Razorlight tourt door Europa ter promotie van hun laatste album Slipway Fires. Tweede Paasdag doet de band Rotterdam aan. Het Utrechtse Kensington fungeert als supportact. Een verslag van een concert in een niet uitverkocht Watt.

kensington live at watt rotterdam

© Renee Versteegen

Gek genoeg is Watt vanavond niet uitverkocht. Zo’n 900 mensen wisten op de laatste avond van het Paasweekend de zaal aan de West-Kruiskade te vinden. Misschien is men moe van Motel Mozaïque of wil men op tijd naar bed aangezien er de volgende dag gewoon weer gewerkt of gestudeerd moet worden. Uitverkocht of niet, men maakt zich op voor een leuke avond.

Utrechters Kensington mogen vanavond het voorprogramma verzorgen. Het viertal heeft al eerder mogen openen voor bekendere bands. Zo mochten zij het publiek opwarmen voor o.a. The Rascals, The Wombats en al twee keer The Subways. Vanavond kunnen zij dus Razorlight aan hun lijstje toevoegen en dan ook nog eens in Watt.

Kensington speelt energieke indierock dat sterk doet denken aan Arctic Monkeys en eerdergenoemde Wombats. Met twee zanger/gitaristen, Casper en Eloi, is er niet duidelijk één frontman. De band wordt gecompleteert door Jan op bas en Niles op de drums. Voor een Hollandse band klinken ze zeer Brits, het is dat de heren tussen de nummers door Nederlands spreken. Gelukkig, want als het een Engels bandje betrof, was het de zoveelste indiepop-formatie. Voor Nederlandse begrippen is Kensington toch behoorlijk uniek te noemen, zeker op het niveau waarop zij spelen.

De toehoorders lijken niet warm te lopen voor deze Utrechtse heren. Dat komt vaker voor in Watt: het publiek komt voor de ‘grote naam’ en interesseert zich niet in wat er verder die avond gebeurt. Jammer, maar Kensington is goed bezig en deze avond staat wel leuk op hun cv. Deze band speelt uitstekende, catchy muziek, maar na ruim een half uur leggen alledrie de gitaristen, basgitaar meegerekend, hun instrument voor de monitorboxen voor een zoemend einde.

Een band om in de gaten te houden. Binnen een aantal maanden hopen ze bovendien de studio in te gaan om een volledig album op te nemen, ze zijn al hard aan het schrijven aan tracks voor deze plaat. Volgende keer alleen in Rotown?

(…)
De conclusie van deze avond luidt dan ook dat we van Kensington meer gaan horen en dat we alledrie de albums van Razorlight beter thuis konden luisteren.