INTERVIEW – AD

‘We dreigden elkaar als vrienden kwijt te raken’
by Stefan Raatgever

http://www.ad.nl/show/we-dreigden-elkaar-als-vrienden-kwijt-te-raken~ae634328/

Kensington, onbetwist de grootste band van Nederland, brengt vandaag zijn vierde album uit. Maar het almaar groeiende succes kent ook keerzijdes. ,,We dreigden elkaar als vrienden kwijt te raken.”

Dat gevoel van paniek en stress”, zegt zanger Eloi Youssef (29) na een half uur praten, ,,kennen veel leeftijdsgenoten wel. Je wil vooruit, wil alles aanpakken. Maar je leert ondertussen ook de grenzen van je lichaam kennen.” Het overkwam hem ongeveer drie jaar geleden. ,,Ineens was er de angst de controle over mijn lijf te verliezen. Het waren de laatste opnames voor ons tweede album Vultures. Die laatste zangpartij kreeg ik er niet meer op. Ik was gewoon even op, dacht letterlijk dat ik zou neervallen als ik verder zou gaan.”

Die turbulente periode (‘Die ligt inmiddels achter me’) vond zijn weg naar een lied. Op het vandaag te verschijnen album Control documenteert Storms Youssefs tegen de ramen slaande stormen van plotselinge paniek. En die openhartigheid is niets minder dan een doorbraak, constateert Youssef vanachter een mok muntthee met honing. ,,Zo persoonlijk schrijven, durfden we hiervoor niet. We waren vooral bezig onze muziek zo goed mogelijk te verspreiden. Nu is het belangrijkste doel: ontroeren. En misschien wel helpen. Want een song als Storms werkt vast niet alleen voor mij als therapie.”

Naast hem op de bank in een Amsterdams hotel knikt drummer Niles Vandenberg (35). ,,De enige manier om dat te bereiken is om jezelf bloot te geven. Dat moesten we doen. In eerste instantie naar elkaar toe. We zijn als vrienden begonnen aan Kensington, maar hebben de laatste jaren zo hard achter onze doelen aan gejaagd, dat het tijd was om goed met elkaar te praten.”

Sprinttempo
Die gesprekken vonden plaats voor het begin van het schrijven aan het album Control, zo’n anderhalf jaar geleden. De band had toen zijn eerste optredens over de grens achter de rug, was in gesprek met dj Armin van Buuren om mee te gaan op zijn wereldtournee en verkocht net zijn twee concerten in de Ziggo Dome (over twee weken speelt de band er zelfs drie keer) in sprinttempo uit.

De drummer en de zanger kwalificeren die gesprekken als ‘noodzakelijk’ en ‘intens’. Vandenberg: ,,Doordat we op een soort doordenderende trein zaten, praten we heel veel zakelijk met elkaar. We dreigden elkaar als vrienden een beetje kwijt te raken. Terwijl de onderlinge chemie juist de basis van Kensington is.”

Youssef: ,,Die drang was juist goed, vonden we heel lang. Want we waren toch met z’n vieren eensgezind bezig om zoveel mogelijk mensen met onze muziek te bereiken? Iedereen moest een deel van zichzelf inleveren voor het grotere geheel. Dus hielden we eigenlijk al onze tijd vrij voor de band.”
Vandenberg: ,,We spraken elkaar er ook op aan als we dreigden te verslappen.”

Youssef: ,,Ik weet nog dat ik een kampeertripje met mijn broer had gepland. Een weekendje zou het duren. Leek me fijn om even los te komen van alle hectiek.”

Vandenberg: ,,We reageerden al enigszins gestrest: een weekend weg? En wat als er gebeld wordt voor een mooi optreden?”

Youssef: ,,Dat telefoontje kwam uiteindelijk ook. Die show ging uiteraard voor. Ik moest mijn broer afzeggen. Daarover waren we het met z’n vieren eens.”

Maar zo ontstond wel een ‘staat van een soort permanente moeheid’. Youssef: ,,We hebben ons op tijd gerealiseerd dat een band zo sterk is als z’n zwakste schakel. Als die persoon, en dat kan bij ons iedereen zijn, zich niet vrij voelt te zeggen dat hij even niet meekan, gaat het onherroepelijk een keer echt fout.”

Spanning
Vandenberg: ,,Er hing onuitgesproken spanning in de band. De vraag die we moesten beantwoorden was: hoe houden we het nog heel lang vol met z’n vieren? Het antwoord was eenvoudig: door elkaar echt te leren kennen. Dat hebben we gedaan. Niet tijdens een soort groepsvergadering, maar gewoon tijdens doorlopende gesprekken.”

Youssef: ,,We zijn veel hechter geworden. We zien het nu beter als iemand niet goed in zijn vel zit en kunnen elkaar daardoor beter helpen.”

En voor de zanger kwam er zo ook ruimte om meer persoonlijke ervaringen op papier te zetten. Kensington stelt zich op Control kwetsbaar op en lijkt zo een nog makkelijker mikpunt voor critici die de band naarmate het succes stijgt steeds scherper in het vizier krijgen. Zo werd Kensingtons optreden op het Belgische Rock Werchter deze zomer door de lokale pers genadeloos gefileerd. In Nederland steeg er vervolgens gegniffel op van de sociale mediakanalen.

Hoewel Vandenberg stelt dat ‘ik zou liegen als ik zeg dat dat me niets doet’, heeft Youssef als reactie meteen zijn vastberadenheid terug. ,,Met succes komt altijd kritiek. Daar moet je laconiek onder blijven. Je richten op dat soort geluiden brengt je niets. En weet je, de Ziggo Dome zit nog steeds vol. Daar gaat het om. Het belangrijkste zijn de mensen die we kunnen raken met onze muziek. De rest is bijzaak.”