LIVE RECENSIE – EFFENAAR EINDHOVEN – NO BORDERS TOUR

KENSINGTON BLIES DE EFFENAAR EN EEN DEEL VAN HET EIGEN DRUMSTEL OMVER
by Judith A.H. Smit

Langzaam verovert de vierkoppige band uit Utrecht heel Nederland. In 2010 was er de release van hun album Borders en begin van dit jaar stond Kensington op Noorderslag te rocken. Op dit moment zijn de mannen aan het toeren door Nederland met hun eerste headline tour. Als derde podium was de Effenaar in Eindhoven aan de beurt.

http://www.cultuurbewust.nl/site/muziek-20313-kensington-blies-de-effenaar-en-een-deel-van-het-eigen-drumstel-omver/

Eind 2010 tourde Kensington nog samen met MakeBelieve, maar nu is de band bezig met een eigen tour. Eerst Paradiso, toen Tivoli en daarna was er het optreden in de Effenaar. Maar om het even te relativeren, Kensington speelde wel in de kleine zalen van die grote podia. Ze zijn er dus nog niet, maar in de Effenaar lieten ze zien dat ze een behoorlijk goede show neer kunnen zetten.

Hangover Sunday
Kensington heeft verschillende voorprogramma’s tijdens hun tour. In de Effenaar was dat de Nederlandse band Hangover Sunday. Ondanks dat twee gitaren gewond het podium moesten verlaten, zetten de band een prima show neer met leuke effecten.
Rond tien uur kwam hoofdact Kensington het podium op. Ze openden de set met het stevige nummer ‘Not As Bright’. De twee frontmannen Eloi en Casper zetten een mooie show neer, terwijl de bassist en de drummer zich wat meer op de achtergrond hielden. De stemmen van de frontmannen passen erg goed bij elkaar, ze zongen dan ook vaak meerstemmig. Als derde nummer van de show speelde Kensington ‘When It All Falls Down’. Een single die je ook wel eens op de radio hoort.

Ongekamd haar
De kleine zaal van de Effenaar stond deze avond redelijk vol, het was bijna uitverkocht. Vooraan stonden de fanatiekste Kensington fans, die net als de bandleden op het podium uit hun dak gingen. Eloi tuurde indringend de zaal in, hij was de enige van de bandleden die niet constant zijn ongekamde haar voor zijn ogen had hangen. Dit betekende overigens niet dat hij zijn haar wel had gekamd, maar dat terzijde.
Toen begon Kensington aan het achtste nummer van de show: een cover van het nummer ‘Pyro’ van Kings of Leon. Dit nummer was zo goed dat menig nekhaar in de zaal overeind ging staan. De stemmen van zangers Casper en Eloi pasten perfect bij het nummer en klonken ook bijna hetzelfde als het origineel. Het klinkt ongelofelijk cliché, maar deze uitvoering was misschien wel beter dan die van Kings of Leon. Deze cover speelde Kensington ook toen ze een keer ‘s ochtends vroeg te gast waren bij 3FM, en daar werd het nummer met open armen ontvangen.

Lichtjes en een knallende afsluiter
Het publiek moest vervolgens aanstekers en telefoons uit de zakken halen voor het nummer ‘Thieves and Murderers’, al was het nummer niet zo rustig dat dat nodig was. Om de microfoonstandaards en het drumstel hingen ook al sfeervolle lampen, die het magische gevoel versterkte. De eerste single ‘Youth’, waarmee Kensington tot serieuze band werd gebombardeerd, was het laatste nummer voor de toegift.
Tijdens de toegift werd eerst het mooie nummer ‘The Heart of It’ gespeeld. “The heart, the heart of it. The essential part, where it hits the hardest”. En als allerlaatste liet de band ‘I Was Too Scared’ horen. En wat is dat een goed nummer! Een mooie melodie, goede tekst en een ongelofelijk sterk muzikaal einde. Het nummer blies niet alleen de zaal omver, maar ook een deel van het drumstel. Dit was een toegift zoals het zou moeten zijn, het publiek met een ‘wow’ gevoel achterlatend.