LIVE RECENSIE – PINKPOP – VOLKSKRANT

Hollands glorie op Pinkpop
by Gijsbert Kamer

REPORTAGE Het is inmiddels een bekend gegeven waar festivals van het Pinkpop-soort al jaren mee te kampen hebben. Er zijn te weinig grote rockbands die een publiek van vijftigduizend man of meer aan kunnen.
http://www.volkskrant.nl/dossier-muziekfestivals/hollands-glorie-op-pinkpop~a4076458/

Internationaal komen er niet bepaald veel nieuwe bands bij die zalen als het Ziggo Dome (17.000) doen vollopen. Maar het aardige is dan wel weer dat er steeds meer Nederlandse rockbands komen die dat wel kunnen. Wat dat betreft gaf de Pinkpop-programmering zaterdag een aardig inkijkje. Achter elkaar waren Dotan, Anouk en Kensington te zien. Anouk speelt al jaren in nog wel grotere zalen, maar Dotan en Kensington maken binnenkort hun debuut in de Ziggo Dome. Een mooie plaats in de Pinkpopprogrammering liep er nu op vooruit.

NIET GEWELDIG, WEL STERK
Iets dat Anouk (stond al een keer of vijf op Pinkpop) natuurlijk wel heeft. Maar ze begon wat stroef. Een beetje stuurs hangend tegen de microfoonstandaard, duurde het een paar liedjes voordat ze voelde dat het goed zat, en loskwam. Er waren knuffels voor haar achtergrondzangeres en Douwe Bob met wie ze de hit Hold Me zong.

Geen geweldig maar wel een sterk optreden, waarna het veld onmiddellijk leegliep om op het kleinere 3FM Stage Kensington aan het werk te zien. Ze stonden in 2013 weliswaar al met enig succes op het hoofdpodium, iets dat ze nu nog beter aan hadden gekund.

Origineel of anderszins opvallend klinken de liedjes van Kensington nog altijd niet, maar ze hebben een paar lekkere meeschreeuwnummers, en daar leek zo na een dag in de zon veel behoefte aan.

Vuisten in de lucht en brullen: ‘No we won’t go to war.’ Het hoort erbij op een festival als Pinkpop en als je de gretigheid zag waarmee ook Streets en Home Again werden onthaald, dan denk je: Smeets, zet die jongens morgen nog maar een keer neer, op de plek van de Foo Fighters.