INTERVIEW – TELEGRAAF

KENSINGTON EVEN GELIEFD ALS GEHAAT
by Bart Wijlaars

http://www.telegraaf.nl/premium/reportage/26903129/__Kensington_even_geliefd_als_gehaat__.html

Het waren Kensington-weken op 3FM en bij RTL Late Night, richting release van het nieuwe studioalbum van de Utrechtse band vandaag. Een hype van deze omvang hebben we sinds Caro Emerald niet meer gezien. Tegelijkertijd roept de eveneens toenemende irritatie jegens de groep herinneringen op aan een groep als Kane. Hoe gaat het met de heren, te midden van al dit tumult?

Het gemiddelde Kensington-nummer is volgens een Belgische recensent het best te vergelijken met een voorverpakt plakje cheddarkaas, zo werd geschreven na het optreden van de band op festival Rock Werchter afgelopen zomer. „Gehuld in plastic, onnatuurlijk glimmend en een imitatie van het echte spul.”

De Utrechters werden er nauwelijks door verrast, vertellen ze. „Wat deze recensie vooral lelijk maakte is dat we al hoorden van de plannen toen we nog onderweg waren”, reageert drummer Niles Vandenberg (34). „Wij waren de tweede band van de dag op het hoofdpodium. Toen we begonnen was het veld halfleeg, toen we klaar waren stond het tjokvol. We gingen de bühne af in de veronderstelling een prima show te hebben gegeven en vervolgens lees je zoiets. De review werd ook nog om onbekende redenen binnen een uur weer offline gehaald. Maar toen was het al overgewaaid naar Nederland, waar men blijkbaar zat te wachten iets negatiefs over ons te melden.”

Negatief
Volgens zanger Eloi Youssef (29) is ook daar niets onnatuurlijks aan: „Mensen lezen nu eenmaal graag negatief nieuws. Als er een grote band in Nederland opstaat dan wordt elke kans aangegrepen zo’n groep neer te sabelen. Ik betrap mezelf er ook weleens op, volgens mij is het vooral afgunst. Het doet ons in elk geval niks. Dat doet kritiek sowieso niet, niet alleen die op onze Werchter-show. Wij spelen voor uitverkochte Ziggo Domes, dát zegt ons wat.”

Vandenberg voegt daaraan toe: „Wij snappen best dat niet iedereen ons vet kan vinden. En ook dat zij die geen reet aan Kensington vinden ons toch vaak voorbij horen komen op de radio. We begrijpen het dus wel hoor. Ergens is kritiek of haat gewoon een compliment, want positief of negatief, als ze over je lullen doe je toch iets goed.” Youssef: „En verder kijk ik dus naar of onze shows nog vollopen. Pas als dat niet meer gebeurt dan hebben we een probleem. Dat er lelijk over je wordt gepraat is namelijk al sinds de basisschool zo”, stelt hij grijnzend, „zo zitten sommige mensen nu eenmaal in elkaar.”

Subsidie
Wat Kensington-haters stoorde is dat staatsstation 3FM onlangs klakkeloos een hele week wijdde aan de groep. Is dat niet een vorm van subsidie? Vandenberg reageert: „Dan zou je ieder bezoek aan een publieke radiozender onder die noemer kunnen scharen en dat vind ik te ver gaan. Het is de keuze van 3FM geweest. Zij zagen een populaire band en hebben ons willen omarmen.” Dat de belastingbetaler daarvoor opdraaide, net zoals in het geval De Staat, dat direct subsidie krijgt? ,,Ja, maar dat vind ik toch heel iets anders.”

Desgevraagd zou Kensington daarvoor bedanken, aldus Youssef: „Wij zitten in een tak van de muziekindustrie waar je het op eigen kracht kan doen, er zijn genoeg andere mensen in de creatieve sector die het beter kunnen gebruiken. Voor ons zou nog een andere reden om hiervan af te zien zijn dat subsidie krijgen betekent dat je een plan moet maken, je daaraan moet houden en dus niet meer de volledig vrijheid hebt om precies te doen wat je wil.”

Problemen
Richting het vandaag verschijnende vierde album Control was de groep dan al meteen in de problemen gekomen. Voor de Utrechters zich op schrijven en opnemen konden stortten moest er eerst gepraat en bijgetankt worden. Youssef: „We zijn nu tien jaar bezig, waarin de band altijd het belangrijkste was. We hebben ons behoorlijk in de stress gewerkt om te komen waar we zijn. Maar op een gegeven moment ging het alleen nog maar over hoe goed het allemaal ging. ’Het gaat goed hè?’, schieten ze je dan aan. Stel, je hebt net een dipdagje…”

Hij vertelt verder: „Na ons al die jaren te hebben laten overspoelen met werk was het tijd om ons op de band zelf te richten, op onszelf.” Vandenberg: „Individuen dus die ook ouder worden en die net als iedereen ook levens willen opbouwen. In onze naïviteit waren we daar nooit mee bezig geweest, maar voor de lange termijn moesten we wel een nieuwe vorm vinden voor de dingen die wij doen.”

Taboe
„Binnen de groep was het al die jaren een taboe om aan te geven dat je op je laatste benen loopt”, aldus Youssef. Vandenberg vult aan: „Eigen schuld hoor, niet zeuren en doen wat je kunt was ons credo. Niets overslaan vooral, want je zou er de trein maar door missen.” „Op een gegeven moment was het normaal om maar geen uitnodiging af te slaan”, neemt Youssef weer over. „Je vergeet gewoon dat je niet alles hoeft te doen, dat je ook nee kunt zeggen. Naar die ruimte zijn we het afgelopen anderhalf jaar op zoek geweest. Vermoeidheid is een veel grotere vijand in dit vak dan kritiek, om maar wat te noemen.”

Uiteindelijk draait de periode Control in meerdere opzichten om controle, volgens het tweetal. Youssef: „En dan zowel over controle hebben als loslaten. Door de hele tijd van huis te zijn heb je bijvoorbeeld geen controle op wat er thuis gebeurt. In het muziek maken is die controle er juist wel, al hebben we voor deze plaat ook op dat vlak meer gekozen voor loslaten. Voorheen moest alles zo strak mogelijk de band op, maar daar zijn we helemaal van afgestapt. We hebben niet naar de beste take gezocht, maar naar de mooiste, naar die waarin we het meeste geven.”

Achtbaan
Na even na te hebben gedacht over de slotvraag, besluit hij: „Gevoelsmatig, kijkend ook naar hoe Control tot stand is gekomen, zeg ik dat de leukste tijd met Kensington nog moet komen. We hebben zo hard gewerkt de afgelopen tien jaar dat er te weinig momenten waren om stil te staan bij wat we allemaal bereikt hebben. Het gaat dan vooral om begrijpen wat je doet, in plaats van alleen maar in te stappen en die achtbaan te ervaren. Ik hoop op wat minder emotionele loopings en kurkentrekkers in de toekomst.”